Search papers

Article details

  • Materiały Ceramiczne/Ceramic Materials
  • Vol: 63, Issue: 4, 2011
  • pp: 752-757

download: article (PL)

Gypsum mineral wool and influence of polymer impregnation on its properties

Abstract (EN)

Beside traditional mineral basalt and glass wools, there is a possibility to manufacture another fiber stuff for the use as thermo isolation. In the paper, a material prepared from needle-shaped crystals of gypsum or anhydrite and polymer siloxane matrix is presented. Needle crystals can be formed in course of gypsum recrystalization performed in sulfuric acid solutions, and then shaped in stable blocks with polymers. The composite materials with a resin content of 50 % do not show typical disadvantages of gypsum materials, and do not undergo destruction after the exposure on wet storage or even after immersion in water; an anhydrite part does not become hydrated. Exhibition on high temperatures does not destroy the physical form of the composite material; on the contrary, mechanical parameters become better in case of the using thermosetting resin. In a context of the application as thermo isolation, main properties of the fiber gypsum/ silicone composite are comparable to the traditional hard insulating materials (density of 250–400 kg/m3 and thermal conductivity, λ, of 0,045-0,06 W/m·K.

Keywords (EN): Gypsum, Anhydrite, Mineral wool, Thermal insulation

Gipsowa wełna mineralna i wpływ impregnacji polimerowej na jej właściwości

Pichniarczyk P., Malata G., Szeląg H.

Abstract (PL)

Obok tradycyjnych odmian wełny mineralnej: szklanej i bazaltowej, możliwej jest otrzymywanie również innych włóknistych materiałów termoizolacyjnych. W naszych badaniach przedstawiliśmy możliwość wykonania takiego materiału z kryształów siarczanu wapnia spojonych żywicą silikonową. Jak wskazaliśmy, rekrystalizacja gipsu w roztworach kwasu siarkowego doprowadzić może do uzyskania kryształów o pokroju iglastym, zarówno gipsu dwuwodnego jak i bezwodnego siarczanu wapnia. Włókna te dają się utrwalić przy pomocy żywic silikonowych w trwałe kształtki, zdolne do przenoszenia obciążeń na poziomie zbliżonym do twardej wełny mineralnej. Udział składowej polimerowej występującej w tworzywie kompozytowym w ilości sięgającej 50 % pozwala na wyeliminowanie wad typowych dla gipsu. Uzyskany materiał nie ulega zniszczeniu po wystawieniu na działanie wilgoci czy nawet zanurzeniu w wodzie, składowa anhydrytowa nie ulega uwodnieniu, co świadczy o szczelności osnowy silikonowej. Również ekspozycja na wysokie temperatury, mimo odwodnienia gipsu, nie niszczy formy fizycznej kształtek wykonanych z kompozytu, a właściwości mechaniczne w przypadku żywic sieciujących ulegają wręcz poprawie. Odnośnie głównych właściwości – z punktu widzenia postulowanego zastosowania jako materiału termoizolacyjnego – kompozyt włókna gipsowego w osnowie silikonowej okazuje się posiadać gęstość wyższą niż twarde płyty z wełny bazaltowej (250–400 kg/m3, wobec 150–180 kg/m3) oraz nieznacznie tylko gorsze właściwości termoizolacyjne (λ = 0,045-0,06 W/m·K).

Keywords (PL): gips, anhydryt, wełna mineralna, materiały termoizolacyjne

return…